NIEUW! KOOL'S KOLUMN

Februari op de tuin: Onder de grond gebeurt van alles!

Auteur: Eva Koolbergen

Februari is de maand van ‘bedden klaarmaken en compost lopen’, vertelt Roos, één van de tuinders bij De Moestuin. Wie de tuin de afgelopen weken bezocht, heeft het vast gezien: tuinders, vrijwilligers of deelnemers met kruiwagens en harken in de weer. Vanaf een afstand lijkt de tuin misschien wat grauw, bruin en winters. Maar onder de grond gebeurt al van alles!

Voordat de bedden een laag compost krijgen, wordt de bodem licht gefreesd. Roos legt uit: “Een frees doet hele lage grondbewerking met een soort klauwtjes waardoor je het bodemleven intact houdt. De frees woelt de grond om. Alles wat boven is komt onder.” Na het frezen ligt er een schoon bedje, klaar voor een voedzame deken van compost.

Compost als hart van de tuin

Compost is het hart van elke moestuin. Die zwarte hoop is allesbehalve ‘afval’. Het is een kruimelige, levende humus (niet op je brood smeren) vol met micro-organismen, schimmels, bacteriën en wormen. Precies waar de bodem blij van wordt. Op de tuin maken we onze eigen compost van groenresten, snoeiafval en hooi van de dieren. Een goede composthoop draait om balans: groen en bruin. Groen materiaal is stikstofrijk en vochtig – denk aan groente- en fruitresten, koffiedik, gras en jonge plantjes. Bruin materiaal is koolstofrijk en droger – zoals herfstbladeren, hooi en snoeihout. Dat zorgt voor structuur en lucht. 

De ster van de composthoop is de worm! “Wormpjes in de bedden en het compost gaan alles opeten en paden maken, vertelt Roos. “Ze eten de voeding op en poepen weer goede vruchtbare grond uit. Je gooit dus een berg wormen op je land en het verteerde spul met vitamines en mineralen gooi je ook op land.” Een laag compost op een bed doet veel: het verbetert de bodemstructuur, houdt water vast, voedt het bodemleven en maakt voedingsstoffen beter beschikbaar voor planten. Het resultaat op de tuin: sterkere planten, rijkere oogst en meer smaak.”

Tip van de tuinder: ‘Ik ben niet de beste composthoopmaker, lacht Roos, maar let er op dat je laagjes maakt. Je moet denken als een lasagne: groen, bruin, groen, bruin. Elke keer een ander laagje en af en toe omzetten zodat er lucht bij komt.

Gewas in het zonnetje: Veldsla

In de kas is de veldsla aan het floreren. Dit jaar hebben we onze sla, little gem en veldsla zelf opgekweekt. Van zaadje tot plantje. Begin december zijn de eerste zaadjes gezaaid: 4 á 5 per potje. Nog voor de kerst gingen de jonge plantjes de grond in en nu zie je de eerste blaadjes verschijnen! Het zelf opkweken heeft dus heel goed gewerkt!

Op het moment dat deze column verschijnt, kan er volop veldsla geoogst worden. Volgens Roos kan je veldsla het best ‘gewoon zo’ eten. Gewoon een goede dressing en klaar. Ben je op zoek naar inspiratie? Op onze website vind je Moestuinrecepten met veldsla waarin het zachte, nootachtige blad mooi tot zijn recht komt

Tot slot, een tuingedicht voor de lezer die last heeft van een winterdip