KOOLS KOLUMN - JULI
Juli op de tuin: Het onkruid is niet te pruimen (maar de pruimen gelukkig wel!)
Het is zomer op de Moestuin! De pruimenbomen hangen zwaar van het fruit, de bessenoogst is oneindig en de bloementuin is op haar mooist. Krekels krekelen en de geur van lavendel hangt in de lucht. “Het lijkt net Frankrijk hier”, aldus tuinder Albertina. Het mag dan zomer zijn, op de tuin is het nooit echt vakantie. Alles groeit, verdroogt óf wordt overwoekerd door onkruid. Maar daar is geen beginnen meer aan. Of toch wel?
Hittegolf
De tropische juli-hitte was een flinke uitdaging. Tropenroosters, petjes en liters water hielden de harde werkers fris. Bescherming voor de tuin was moeilijker: twee mislukte bedden andijvie (meer dan 150 plantjes!), uitgedroogde radijzen en een tegenvallende bonenoogst. Albertina: “Bonen verdrogen snel en worden taai. Zo zijn de sperziebonen veel minder mooi dit jaar. De plant krijgt wel veel bloemknoppen, maar de boon zelf ontwikkelt zich nauwelijks.” Het enige dat helpt is water, water en water geven. Zolang de voorraad strekt. De Moestuin geeft nooit water uit de kraan. Al het water komt uit de poel met regenwater of, als dat op is, uit de sloot. Je zou hopen dat de droogte ook het onkruid afremt, maar niets is minder waar.
Onkruid tot aan je middel
“Het onkruid is niet meer bij te houden”, vertelt Albertina. “Het groeit tot je middel. Met de hand al dat hoge onkruid er uit trekken kost te veel tijd en werk, dus dat doen we eigenlijk niet. Elk jaar nemen we ons weer voor, dit keer gaan we het goed bijhouden, maar dat lukt toch nooit.” Ondertussen vraag ik me af waarom we gister dapper met de hand middelhoog onkruid stonden te wieden. “Als je dat aan het doen bent, weet je dat we goed op schema lopen!” lacht Albertina.
Overvloed!
Ondanks de droogte is er toch genoeg te oogsten! We hebben een courgette en komkommer explosie, rode bessen en pruimen in overvloed (heb je al je eigen bakje rode bessen geplukt?!), de tomaten zijn heerlijk sappig én vergeet de kruiden en bloementuin niet. Als je over de tuin loopt komen de geuren van lavendel, verveine en koriander je tegemoet waaien.
Nieuw dit jaar is Kardoen: een distelachtige groente uit in het Middellandse Zeegebied. De lange steel van de plant is eetbaar. Hoewel dit er uit ziet als stekelige selderij, smaakt het meer naar bittere artisjok, waar het familie van is. “We hebben kardoen langs het terras en bij de dieren gepland. Er was ruimte over, dus het is goed voor de diversiteit op de tuin en de koks kunnen ermee experimenteren!”
Ons lichaam is een plant
Albertina vertelt hoe het hoogzomer lijkt, maar dat de natuur al najaarstekenen laat zien: “Misschien wil je het nog niet horen, maar de natuur laat merken dat het najaar er aan komt. De dagen worden korter, er zijn minder zonuren en sommige bomen kleuren al geel. De boerenkool en laatste koolgewassen gaan nu de grond in. Op de tuin zie je dus al kleine stapjes richting de nazomer.” Albertina merkt het ook aan zichzelf: “Mijn eigen energie verandert. Begin zomer was ik verbaasd over wat ik allemaal gedaan krijg op een dag. Dan pak ik de hele dag zonlicht en
heb ik meer energie. Mijn lichaam reageert eigenlijk net als een plant! Maar nu voel ik al een lichte omslag en wil ik wat langer slapen.” Maar geen zorgen, de zomer is gelukkig nog lang niet voorbij!
In het zonnetje:
In het zonnetje: De Pruim!
Deze maand staat de pruim in de zon! “Op de tuin staan vijf a zes soorten pruimenbomen. Die staan zo zwaar in de vrucht. Hoe rijper de pruimen, hoe meer vocht er in zit, hoe zwaarder die takken. Die hangen zo meters naar beneden, we waren bang dat ze zouden knappen!” Kortom: Veel pruimen eten! We kunnen zeker nog een paar weken oogsten, dus kom vooral een zakje biologische Utrechtse pruimen halen!
Een tuingedicht
Groelen graven grollen
Schudden scheppen schollen
Trekkerdetrek trekkerdetrek
We kunnen er niet bovenover
We kunnen er niet onderdoor
We moeten er dwars doorheen
En daar, in het midden, zie je
het kruid achter het on-kruid
dat slechts wil
groeien, bloeien en
met de tuinder stoeien