Schorseneren

Schorseneren

Decoratieve frituur
Klassiek
Schorsenerensoep, toast met brie en winterpostelein
Meer informatie over schorseneren

Decoratieve frituur

Vul een afwasbakje of de gootsteen met water. Schrob de schorseneren onder water vrij van aarde. Laat langs elke wortel nog even stromend water lopen, en leg ze apart. Dep ze goed droog met een schone theedoek. Laat ze 10 minuten liggen om verder te drogen.

Zet een frituurpan of wok met olie of vet op.

Schil de schorseneren niet. Snijd ze in de lengterichting in vier lange slierten. Leg die slierten in de frituur.

Klassiek

Reken ruim 200 gram schorseneren per persoon
Ontdoe ze van aarde (zie boven).
Vul een rvs-pan met water en een scheutje azijn of citroensap (tegen het verkleuren).
Schil de schorseneren met de dunschiller (doe als u ze hebt keukenhandschoenen aan) en snijd ze in stukken van ± 5 cm
Snijd ze boven de pan, ze moeten zo snel mogelijk het water in
Kook ze zachtjes in 20 – 25 minuten gaar. Afgieten en even koud spoelen om het kookproces te stoppen.

Maak een sausje door crème fraiche zachtjes op te warmen met wat geraspte oude kaas erdoor. Doe de stukjes gekookte schorseneer en wat verse bieslook in de saus. Warm even op en breng op smaak met peper, zout, en nootmuskaat.

Schorsenerensoep, toast met brie en winterpostelein

7 ons schorseneren, 2 uien, boter, 2 laurierbladen, 2 theelepels gedroogde tijm of majoraan, 1 theelepel gemalen koriander, 1 bouillonblokje, 4 dl melk, 1 dl slag- of koksroom, 1 eetlepel aardappelmeel, of maizena. Toast, brie, en een handje winterpostelein.

Kook de in stukjes van een paar centimeter gesneden schorseneren gaar (zie boven)
Bak de kleingesneden uien in de boter, in een soeppan
Voeg de schorseneren toe en bak ze even mee
Doe er wat water en de melk bij en, als het opgewarmd is, het bouillonblokje
Doe het laurierblad en de rest van de kruiden erbij, en laat de soep minstens 20 minuten koken
Haal de laurier eruit, en pureer de soep
Voeg wat room toe
Bind de soep.

Serveer er toast bij, met plakken brie erop en wat grof gesneden winterpostelein.

Meer informatie over schorseneren
De naam komt van ‘escorzona’. Zo heten ze in Spanje, het land waar ze het eerst werden geteeld. In Nederland werden ze vrij veel gegeten tot het midden van de vorige eeuw. Aan bijnamen geen gebrek : winterasperges, armeluisasperges en keukenmeidenverdriet. In smaak, geur en kleur lijken de schorseneren, die vanaf oktober te krijgen zijn, op het witte goud. Het is lastig om ze van aarde te ontdoen (boenen) en bij het schillen met de dunschiller worden je handen plakkerig ; keukenmeidenverdriet.